Het was me wel wat die laatste shift... Ik heb me er zo mee geamuseerd, maar dat maakt het afscheid echt wel stukken moeilijker!

MIjn shift begon met een ritje in de ambulance. Wohoow, adrenaline want een mevrouw van 36 weken moest in spoed naar centraal Londen gebracht worden omwille van intra-uteriene problemen. Ik en Shani op en top klaar, delivery pack in de hand, handdoeken en incopads... en gaan!

Mooi braafjes in de ambulance... rijden we toch zeker zonder sirene... viel me toch wel even tegen... aanschuiven in de spits/file. Al geluk dat het een heel gezellige dame was die wel nood had in een babbeltje!

Aangekomen in dat ziekenhuis hebben we ons echt wel als toerist gedragen. Foto's getrokken van aquariums, onze ogen opgetrokken bij sprekende liften, de kunst aan de muur bekeken... Gezelligheid ten top. Daarna met onze uniformpjes door centrum Londen gewandeld op zoek naar taxi. Triage gebeld die een speciale privé-taxi liet afkomen... Luxe op en op! Om 10 uur terug aangekomen ('s avonds weliswaar) en daarna heb ik echt de allerliefste mevrouw ooit gekregen om te begeleiden! Het was gezellig, zeer gezellig... maar weinig vooruitgang 3 cm... maar plots 20 minuten laten was de vertex visible. Niemand in de kamer, alleen Sofie natuurlijk! Call bell ingedrukt en dan maar hoofdje laten geboren worden. Om 2.17 op 8 mei heb ik dus mijn laatste (voorlopige?) Engelse bevalling gedaan! Zo leuk, zo leuk! En twas echt een schoontje! Maar plots, twas allemaal waat te mooi: PPH. Dit wilt zeggen dat mevrouw niet stopt met bloeden... Operatiekamer, steriliteit, adrenaline, jeej pathologie! Nu heb ik echt alles gehad... bleek dat ze een cervicale ruptuur had (uitzonderlijk). Ook weer meegemaakt denken we dan :p

Na mijn nachtshift hebben ik en Shani kadootjes geruild. Ze was heel blij met mijn chocolaatjes met persoonlijke boodschap en ik kreeg van haar een kaartje...Zo mooie boodschap, zal eentje worden om in te kaderen! Verder mag ik nog een kadootje verwachten van Shani, maar het komt aan via de post naar België. Nu ben ik helemaal benieuwd! Wel leuk, staat er me nog een verrassinkje te wachten binnenkort!

's morgens dan met zijn viertjes gaan ontbijten. Ik en Shani en Bieke en Emma (haar mentor) waren paraat! MIjn laatste English Breakfast (jawel met bonen) en dan was het tijd om nog wat rond te dolen. De slaap was voorbij en ik was klaarwakker! Haha, nachtshift gedaan en niet aan slapen, dan maar inpakken en zorgen dat alles in orde was! Check ik ben er klaar voor al voelt het toch vreemd aan!

Goed ja, morgen om half 8 ben ik hier riebedebie...

Er zal nog wel een laatste update volgen... nu nog even genieten van de laatste uurtjes in Uxbridge!

Gegroet,

SOFIE