We zijn er weer... het einde komt nu wel snel naderbij en ik besef maar al te goed hoe hard ik het wel niet ga missen! Aan de andere kant kijk ik er ook wel weer naar uit om terug thuis te zijn, Nederlands te spreken en mijn opleiding af te werken...

Maar ik sta nu aan de vooravond van mijn laatste shift hier en kan jullie al updaten over mijn laatste 2 nachtjes (oorspronkelijk 3 nachtjes)...

Na mijn fantastisch toeristisch weekend in Londen was het weer tijd voor schoolwerk! MIjn eindwerk is goed opgeschoten en ook daar komt het einde in het zicht! Na lang de opdrachten op 2 handen te moeten tellen ben ik eindelijk tot het punt gekomen dat er nog maar 3 vingers nodig zijn! TOPPIE :D

Maar soit de nachtshiften! Voor mijn eerste nachtshift (belangrijk!) ben ik nogmaals gaan afternoon tea'en... Dat ga ik toch missen. Een taartje en een pomegranate juice (wauw zalig!!) in plaats van mijn theetje, maar ik heb er toch van genoten. Lotte en Simon zijn meegekomen, samen met Gillian (vroedvrouw en mentor van Lotte). We hebben gelachen en het was helemaal gezellig! Nog een kadootje voor mijn mentor kunnen kopen en we waren weer klaar voor mijn eerste nachtshift!

Mijn eerste nacht shift was hectisch... Ze bleven echt maar bevallen, achteraf bleek het volle maan te zijn natuurlijk. Dus 2 bevallingen zijn toegevoegd aan het lijstje (42!!!). Het waren mooie bevallingen en ik en Shani gingen er volledig voor! Geen pauze, maar wel 4 patiënten! Woehoew, adrenaline, maar ik was supermoe 's morgens. Ik ben dan maar bedje ingekropen, want had ook een beginnen verkoudheid.

Tweede nachtshift was even hectisch, maar had eigenlijk ook maar 1 patiënt. Een superlieve vrouw met puppy-ogen. Ze was heel angstig, maar enorm lief. Ik heb daar wel goed mee gelachen en om 10 na middernacht was ze fully! Jep Jep, uurtje later en we konden beginnen persen. Het zag er allemaal heel gunstig uit (buiten de verhouding lengte vrouwtje en de grootte van de buik!). Ik begon met haar te persen en heb haar een uur lang aangemoedigd, maar jammer genoeg kreeg ze het kindje niet meer naar beneden dan de status van + 1. Naar theatre gebracht voor een trial (want hoofdje zat ook nog steeds OT = dwars). Manuele rotatie met een ventouse... en actie... Jammer genoeg ging het niet allemaal zo vlot en werd de forceps er ook nog eens opgezet. Hoofdje geboren en hupsa schouderdystocie! Kindje zat behoorlijk vast, maar al bij al is het uiteindelijk goed gekomen! Ik heb de recovery zorgen mogen doen, heb ondertussen nog een andere patiënt opgenomen en was weer aan het multitasken. Ik voelde me eigelijk ook belabberd, maar ik was blij en Simon kon mij 2 nurofennekes bezorgen en ik kon er weer voor gaan :p

' s avonds na een middagje slapen voelde ik me nog slechter... lap nog wat koorts, dusja een nachtje zat er niet in! Afgebeld en dan maar wat nuttig bezig gehouden.

's avond laat kwam iedereen er nog eentje drinken, dus dan ben ik ook maar even gezellig geweest en ook een kriekje gedronken (alcohol en medicatie = de beste combinatie :) = slecht advies ) dan maar naar men bedje gegaan, maarja... als je geslapen hebt tot 16 uur is het wat moeilijk om dan om middernacht al terug in bed te kruipen. Filmpje opgezet en een zalige tekenfilm gezien! Half 3 gaan slapen en 's morgens om 12 uur opgestaan! Zalig dat nachtritme :p En nu ben ik klaar voor een mijn laatste shift. Het voelt wel raar zo te weten dat het bijna gedaan is. Ik heb kadootje gemaakt, cakejes gebakken met de letters van 'dankjewel' en dan ook maar een grote cake gebakken... de vroedvrouwen op labour ward kunnen immers wel een pakje eten... nu nog wat eten en dan maar nog even kort dutje doen!

Ik ben er klaar voor, ben gewapend met snotvotjes en zie het helemaal zitten!

Duim maar mee voor nog wat bevallingen... Het doel is 43 op zijn minst :p