Hier zijn we weer met een betere update... Het is hier allemaal soms wat moeilijk organiseerbaar, maar ik mag eindelijk zeggen dat ik misschien de bomen door het bos weer heen kan zien! Wat een hoogstaande taal zo midden in de nacht...

MIjn ritme is verder ook nog steeds om zeep. Ik slaap pas tegen 1 uur en sta op om 10.00 uur... Ik moet zeggen dat ik de voorbije 2 dagen pas heb ervaren dat ik tegen een ietsje te hoog tempo geleefd heb. Werken, werken en opdrachten maken, af en toe wat winkelen en veel te weinig eten en drinken. Gezond noemt men dat... Maar ik mag niet klagen, ik heb een weekje om bij te ploeteren en uit te rusten, dus die portie extra slaap kan dus absoluut geen kwaad.

Voordat ik aan mijn effectieve update begin, wil ik jullie graag nog meedelen dat mijn officiële terugkomst datum op 9 mei staat gepland. De tickets zijn geboekt, er is gewoon geen weg meer terug. Om heel eerlijk te zijn begin ik het thuisfront wel te missen...ik mis de klokken van de kathedraaltoren die me in het weekend wakker BEngen, ik mis het eten van de mama (ik kook wel graag, maar soms is het toch ook wel fijn om gewoon eten te krijgen) en ook het alleen wakker worden is nog altijd iets waar ik niet aan kan wennen...

Maar ik ga er nog even voor... 100 nights in the UK and then I'll be back home...

Genoeg melig geweest nu! Tijd voor wat actie! Laten we beginnen met mijn laatste 3 shiften. 1 long day, gevolgd door 2 nachten. Al bij al waren dit zeer rustige shiften. Ik heb steeds mijn break gehad en heb uiteindelijk kunnen afsluiten met mijn 40 ste bevalling. Wauw wat een opluchting, ik ben er nog steeds niet goed van. Shani vond het wel bijzonder jammer, ik heb immers mijn laatste bevalling niet met mijn mentor gedaan. We hebben dan maar afgesproken dat we voor de 41 gaan en mijn 41 ste bevalling vieren als mijn 40ste... Dus mijn opluchting mocht nog niet te groot zijn :p. Shani is echt geweldig! Zij helpt me bij alles, leert me zaken bij en is steeds in de mood voor de zotste dingen. Zo ook tijdens mijn long day. We had an empty board! Uitzonderlijk, maar 12 lege verloskamers en 7 vroedvrouwen, 3 studenten en een getetter tot en met. Het was plezier alom, radio op feestmuziek en iedereen kon er voor gaan! Shani had toch wel een fantastisch ideetje. Ze nam mij en Lotte (andere Belgische student) mee naar een kamer en daar lag plots ene vroedvrouw zwanger in bed en te puffen... Haha het leek wel een scene uit sketch up, maar het lachen werd snel brullen van het lachen toen michèle (die de rol van de zwangere vroedvrouw op zich nam) begon te stuipen (fitting = nieuw woordje in Engels). Woehoew actie! Het was heel gezellig, maar ook heel leerrijk tegelijkertijd. Eerst een geval van PET en vervolgens een schouderdystocie. Wij hebben hard gewerkt! Schouderklopje voor mij en Lotte. Maar na een periode van een empty board kregen we een call van de A&E. Zwangere vrouw werd binnengebracht, premature contracties en Shani dacht: 'Dit wordt Sofie haar 39ste bevalling!'. Ze vocht ervoor en zorgde dat ik en Shani de patiënt kregen... Achteraf hebben we dit ons ten zeerste beklaagd aangezien dit een geval van D&V was (met bijbehorende ongelooflijke stank!). D&V weliswaar is de abreviation van diarree en vomiting (braken). OMG, Lotte de andere student heeft ons goed kunnen uitlachen. 's avonds kon ik me niet snel genoeg douchen... die lijfgeur + stank kruipt dan ook letterlijk in je kleren...

De 2 nachten erna waren al geluk wat rustiger. Geen verdere problemen en ik was enorm blij toen ik eindelijk mijn bed in kon kruipen. Ik was moe, echt heel moe en had er deugd van om in mijn bed te liggen!

Na mijn 3 shiften is het tijd voor mijn eindwerk. Ook daar moet nog wel wat werk aan gebeuren! Ik hou jullie hopelijk weer wat beter op de hoogte en ik zie jullie vanaf 9 mei terug in Belgenland!

Cheers