Een lange tijd geleden (mijn excuses hiervoor) de reeks van 6 shiften op 7 dagen (oftewel 72 uur)… Het eerste deel heb ik nog kunnen vertellen. Het tweede deel daarentegen is niet meer gelukt, vandaar deze update!

Het tweede deel bestond uit een long day (13 uur) en 2 nachten (elk 12 uur). De longday, daar valt heel weinig over te vertellen. 2 postpartum patiënten (reeds bevalling achter de rug) en labour ward dat voor de rest leeg was… LEEG (en normaal 80 bevallingen per week!) Geen bevallingen dus jammer genoeg die dag!

Vervolgens heeft de eerste nacht daarentegen me weer een bevalling dichter bij het einddoel gebracht. 27 staat er dus voorlopig op de teller… Ik moet eerlijk toegeven dat de details van die bevalling ver in het achterhoofd zitten…

Op naar de laatste nacht dan maar… Dit was een speciaal nachtje! De uren ervoor ben ik immers druk in de weer geweest met het maken van een cake. Ik had geen weegschaal en moest dus alles gokken (een uitdaging op zich). Amy (mijn mentor) stopte immers op labour ward en het zou dus ook de laatste werkddag met haar worden. Jammer, zeer jammer, want zij is een enorm goede vroedvrouw, die me veel heeft bijgeleerd! De rest van de vroedvrouwen hadden ook allemaal wat lekkers meegebracht. De hele briefingroom stond dus letterlijk vol eten! Het leuke was op dat moment dat labour ward nog steeds leeg was. Letterlijk geen patiënten te bespeuren.

Om even een beeld te creëren: 12 lege verloskamers, een verlaten administratief bureau, geen dokters te bekennen, lichtjes uit in de kamers, muziek op volume ‘megaluid’, ambiance vanuit de keuken en 8 giechelende vroedvrouwen… haha, het was me het nachtje wel. Om middernacht (nog steeds geen patiënten binnen) besloten we om te gaan slapen. Elke vroedvrouw in een verloskamer. De coördinator en 2 vroedvrouwen bleven paraat ‘voor het geval het druk zou worden’… Ik kreeg kamer 2. Mooie gezellige kamer, met een bevallingsbad… De grapjes werden gemaakt dat ik wel een badje kon nemen :p. Ik heb me toch maar gewoon op bed gelegd, dekentje over mij gelegd en besloten om eventjes goed te slapen. Om 3 uur werd ik wakker (2 uur geslapen!). Ik ging toch maar eens kijken of er al patiënten binnen waren. Het overzichtsbord was leeg. Jammer, ik kon wel wat actie gebruiken nu (haar in de war, rode ogen, plakkende lenzen, moe hoofd…). Ik zag er geweldig uit! Om half 4 heb ik me dan maar aan wat reflecties gezet tot opeens jawel actie! Daniel, de coördinator kwam me zoeken om te vragen of ik een multipara wilde opnemen! Jahaa was het antwoord en de adrenaline schoot door mijn lichaam! Razendsnel kamer 2 ‘ontvangklaar’ gemaakt en papieren beginnen invullen! Multipara, 5 cm en wilt een epidurale. Meer wist ik niet, maar ik was er klaar voor. Enkel nog 1 probleempje: waar was mijn vroedvrouw? Slapen? Eten? Daniel vond het niet erg en zei dat ik het wel zou kunnen. Epidurale mee helpen plaatsen met anesthesist, mevrouw geïnstalleerd, observaties uitgevoerd en administratie in orde: check! Goed bezig en op schema! 1 uur laten kwam Camilla binnen om te kijken of alles lukte! Ze hadden er blijkbaar wel vertrouwen in en zeiden dat ik heel goed bezig was! Positieve stimulatie en de reden om zo verder te blijven doen. Om 5.00 uur zette ik mevrouw op het toilet (bladder care). Om 5.05 zat mevrouw terug in bed en piepte ik eens onder de lakens (drukgevoel en multipara onder epidurale = gevaarlijk :D). Ja en actie moest ondernomen worden! Bulging membranes en een hoofd dat laag zat! Bevallingsadrenaline, dus op de alarmbel gedrukt en Camilla kwam binnenstormen! Om 5.25 uur had ik het kindje in mijn armen (2 keer persen en floep met andere woorden!) Nummer 28 was binnen en ik kon met een tevreden gevoel gaan slapen!

Na deze reeks shiften was heel mijn ritme ‘om zeep’. Maar echt, ik was wakker midden in de nacht, kon niet slapen overdag en at spaghetti om half 8 ’s morgens… Wel leuk, maar zo vermoeiend! De volgende 3 dagen zouden vervolgens besteed worden aan het opdrachten maken.

Zo gezegd zo gedaan en actie werd ondernomen! ’s Morgens om 8.00 uur de wekker, om half 9 gedoucht, want om 9.00 starten de werken! Gaan met die banaan was het motto en vorderingen werden gemaakt!

Opdracht perinatale verwikkeling: check, enkel nalezen!

Opdracht interprofessionele samenwerking: check, enkel overleg met medestudenten en nalezen!

3 dagen en 40 bladzijden geschreven! Wel leuk… Maar ondertussen was het ook zalig weer. Stralend blauwe hemel, 19 graden, klein briesje en dus het gevoel voor te picknicken bleef aanwezig! In de zon gaan liggen, vitamine D opgedaan, terug wat gegeten (je valt gemakkelijk af na 6 shiften) en bijgeslapen. Even ontspanning dus het werken mag wel eens, niet?!

Binnen die 3 dagen lagen mijn hersenen ook nog steeds in de knoop. Smoelie werd gecreëerd (meloen met een gezichtje). Smoelie werd vermoord (lees opgegeten) en Oscar werd de ‘vervangmeloen’. Times up werd gespeeld en lekker eten werd gekookt. Bovendien kwam het woord ‘Pimpel’ zo wat elke 5 minuten ter sprake. Ik was immers aan het aftellen tot Pimpel me kwam bezoeken. PIMPEL PIMPEL PIMPEL :D haha, veel vlindertjes in de buik!

Maar over mijn Pimpel weekend later! Eerst is het tijd voor de tweede liefde in mijn leven: ETEN!

Kort eventjes wat lekkere gerechtjes op een rijtje!

Pasta met Champignons & KIRI-KIRI

Aantal personen: 6 personen

Duur: 30 minuten

Ingrediënten:

- 1 ajuin

- 10 kiri-kiri kaasjes

- 500 ml room

- 500 gram champignonnen

- 300 gram spekjes

- volkoren pasta: 1 kg

Bereiding:

Bak de spekjes en de champignonnen. Vervolgens kook je de pasta en voeg je de room toe aan de spekjes en champignonnen. Goed kruiden met peper en zout. Vervolgens kiri-kiri kaasjes toevoegen aan de saus. Pasta afgieten en alles bijeen doen. Mengen en eventueel afwerken met wat kaas!

Lekker lekker en bedankt aan Laure voor dit heerlijke gerechtje!

Marthe’s ovenschoten met gehakt en prei!

Aantal personen: 6 personen

Duur: 1 uur

Ingrediënten:

- 500 gram gehakt

- aardappelen voor 6 personen

- prei (3 grote stokken)

- tomatenpuree

- boter, bloem, melk, nootmuskaat, peper en zout (bechemelsaus)

- kaas

Bereiding:

Schil de aardappelen en maak stoemp zoals eerder beschreven. Stoof de prei in wat boter en bak het gehakt (lekker bruin korstje).

Voeg bij het gehakt tomatenpuree (hoeveelheid naar keuze). Maak ondertussen bechemelsaus en voeg deze bij de prei (in verhouding moet er slechts beetje bechemelsaus zijn). De eerste laag van de ovenschotel is de prei met bechemelsaus. Vervolgens de aardappelpuree. Daarna het gehakt en vervolgens kun je verder blijven bouwen tot alles op is of de ovenschotel vol is. Strooi kaas eroverheen voor een mooi korstje.

Zet vervolgens 30 minuutjes in de oven en dan lekker eten!

Zo, nu zijn jullie weer mee met mijn London’s verhaal! Hopelijk vinden jullie de gerechtjes lekker en laat me gerust weten als er iets veranderd aan moet worden!